Szydełkowanie jest jedną z prostszych technik dziewiarskich, niemniej — by móc posługiwać się szydełkiem — trzeba przyswoić sobie pewien zasób wiadomości dotyczących podstawowych elementów splotu szydełkowego.
Podstawą prawie wszystkich robót szydełkowych są: łańcuszek, półsłupek i słupek; „prawie wszystkich” — ponieważ istnieją sploty składające się wyłącznie z łańcuszka i słupków lub łańcuszka i półsłupków, jednakże są to sploty bardzo proste. Natomiast najbardziej nawet wymyślne i skomplikowane sploty zawierają w sobie te trzy składniki.
Warunkiem odpowiedniego wyglądu i funkcjonalności wyrobu jest przede wszystkim prawidłowe opracowanie formy. W przedstawionych opisach modeli nie zawsze podane są szczegółowe dane liczbowe, zawsze jednak znajdują się na rysunku formy. Dlatego przed przystąpieniem do pracy należy zapoznać się z formą, a następnie opracować wykrój według własnych wymiarów — oczywiście po uprzednim dokładnym i prawidłowym zdjęciu miary. Również w czasie tworzenia wyrobu należy posługiwać się formą, przykładać dzianinę do wykroju i porównywać faktyczny przebieg pracy z projektem. Takie sprawdzanie jest warunkiem prawidłowego wykonania wyrobu.
W niektórych opisach splotów i modeli znajdują się uwagi: „przerabiać wzdłuż wyrobu” lub „początek roboty stanowi bok modelu”; są to dwa równoznaczne określenia sposobu wykonywania dzianiny — prostopadle do dołu ubioru. Ten odmienny od tradycyjnego sposób dziania nie sprawia szczególnych trudności, a nadaje się zwłaszcza na tak modne obecnie bluzki i swetry wykonywane w całości razem z rękawami (tu początek roboty stanowi rękaw). Uwagi te dotyczą splotów, które w układzie pionowym prezentują się korzystniej, oryginalniej niż dziergane poziomo.
Na zakończenie kilka słów o konserwacji dzianiny. Materiały zastosowane w opisanych modelach można z powodzeniem prać w warunkach domowych – środkami – powszechnie dostępnymi w handlu (szczególnie wskazane płyny do prania dzianin). Suszyć najlepiej rozłożone na siatce nylonowej. Prasować dzianin raczej nie należy, gdyż żelazko spłaszcza (i częściowo odkształca) wypukłą fakturę splotu szydełkowego, natomiast bez szkody dla splotu można dzianinę odparować przez zaparzaczkę. W tym celu należy wyrób przypiąć szpilkami do formy, zaparzaczkę — czyli płat niekrochmalonego, spranego płótna — zamoczyć w wodzie, mocno wyżąć i rozłożyć na dzianinie. Gorące żelazko przytrzymywać w niewielkiej odległości nad zaparzaczką nie dotykając wyrobu i stopniowo przesuwać nad całą odparowywaną powierzchnią. W ten sposób można również odparowywać wypchane podczas noszenia rękawy sweterka lub nogawki spodni.